newsIT.gr Συνάδελφος Χρυσαυγίτη

Μέλος του ΚΚΕ δηλώνει ο 45χρονος εργάτης Γιώργος Ρουπακιάς, που δολοφόνησε τον 34χρονο Π.Φύσσα στο Κερατσίνι!

 

Δηλώνει ότι η σχέση του με τον Λαϊκό Σύνδεσμο ήταν "οικονομική" (όντως υπάρχει πρόγραμμα χρηματοδότησης φτωχών και απόρων έναντι προσφοράς εργασίας στο κόμμα".
Ας δούμε το σχετικό απόσπασμα της αρχική του κατέθεσης για την δολοφονία του νεαρού ράπερ (αντιμνημονιακός "μέχρι κοκκάλου" το θύμα όπως θα δούμε και σε βίντεο με ένα τραγούδι του):
"Τσακωθήκαμε στην καφετέρια για τον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Μπόνγκ... Πολιτικά εγώ ανήκω στο ΚΚΕ και κάποια στιγμή αναγκάστηκα για να βγάζω ένα χαρτζιλίκι να πάω στη Χρυσή Αυγή της Νίκαιας λόγω και γνωριμιών...".
Μάλιστα οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι περιφρουρούσε και συγκεκριμένες συγκεντρώσεις του ΚΚΕ

Πίσω στο 1946: Eμφύλιο κήρυξε ο γ.γ. του ΚΚΕ: "Τσακίστε τους φασίστες"!

Περίπου 4.000 μέλη αριστερών, ακροαριστερών και αναρχικών οργανώσεων με την εμφυλιοπολεμική προτροπή του γγ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα «Ο λαός, η νεολαία, το εργατικό κίνημα πρέπει να τους απομονώσει τελείως, εδώ και τώρα, κάνοντας πράξη τα λόγια του ποιητή "τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον», επιτίθενται κατά κύματα στο αστυνομικό τμήμα Κερατσινίου, ενώ η κυβέρνηση πρέπει να απολαμβάνει το χάος που έχει δημιουργηθεί προσπαθώντας να χρεώσει πολιτικά στον Λαϊκό Σύνδεσμο την δολοφονία του 34χρονου Π.Φύσσα.

Κλίμα εμφυλίου πολέμου με συνθήματα όπως «Ο λαός δεν ξεχνά, τους φασίστες τους κρεμά» και «Το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει» είναι τα συνθήματα που ακούγονται στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην οποία συμμετέχουν το ΠΑΜΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, εργατικά συνδικάτα, και απλοί πολίτες εκφράζοντας την οργή τους για τη δολοφονία του άτυχου ράπερ.

Σύμφωνα με πληροφορίες λίγο μετά τις επτά επικράτησε ένταση με τις μολότοφ και τα δακρυγόνα να πέφτουν «βροχή» έξω από το αστυνομικό τμήμα Κερατσινίου.

Προηγήθηκαν «μάχες» σώμα με σώμα μεταξύ αντιεξουσιαστών και ΜΑΤ. Μάλιστα, σε πολλούς κάδους της περιοχής έχουν τοποθετηθεί φωτιές, ενώ σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, 4.000 αντιεξουσιαστές κατευθύνονται προς τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στη Νίκαια.

Στο μεταξυ είχαν δείρει τον Π.Καμμένο (αντί να λιντσάρουν τον Χ.Πάχτα, τελικά λιντσάρισαν τον ίδιο!), επιτέθηκαν σε συνεργείο του ΑΝΤ1, κτύπησαν φωτορεπόρτερ κλπ.

Δεν είναι όλοι αναρχικοί ή "επαγγελματίες" αριστεροί στις συγκρούσεις. Είναι πολλοί πολίτες άνεργοι εδώ και καιρό ειδικά από τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος και του Κερατσινίου.

Οι άνθρωποι έχουν να δουν το "χρώμα του χρήματος" μήνες...
ολόκληρους. Πεινάνε. Και σήμερα τους "καναλάρισαν" και τους έστρεψαν κατά του Λαϊκού

Το ένοχο κι αντεθνικό παρελθόν του ΚΚΕ

Τα πρώιμα χρόνια της ελληνικής Αριστεράς και η Φεντερασιόν του Αβραάμ Μπεναρόγια
Μέχρι τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα η ελληνική Αριστερά διέπονταν από την ιδεολογία της κοινωνικής απελευθέρωσης, σε συνδυασμό με το αίτημα για την απελευθέρωση των λαών που ήταν υπόδουλοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Με κεντρικές μορφές, όπως ο σημαντικότερος Έλληνας σοσιαλιστής της εποχής, ο Σταύρος Καλλέργης, ο Μαρίνος Αντύπας, ο Νίκος Γιαννιός, ο Γεώργιος Σκληρός κ.ά., το σοσιαλιστικό κίνημα που κινούνταν στα όρια του ελλαδικού χώρου, θα ερχόταν αντιμέτωπο με νέα δεδομένα, όταν θα πραγματοποιούνταν η ενσωμάτωση της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας: Στην Βόρεια Ελλάδα, το εβραιοβουλγαρικό σοσιαλιστικό κίνημα είχε πολύ μεγαλύτερη επιρροή, σε μια βάση διαφόρων εθνοτήτων που αποτελούσαν την περίφημη «μακεδονική σαλάτα».
Όταν απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη από τον ελληνικό στρατό τον Οκτώβριο του 1912, οι μόνοι που αισθάνθηκαν απελευθερωμένοι, ήταν οι Έλληνες, οι οποίοι όμως μειοψηφούσαν σε πληθυσμό εκείνη την εποχή στην πόλη (σε σύνολο 150.000, οι Έλληνες ήταν 40.000, οι Εβραίοι 60.000, οι Τούρκοι 45.000 και οι λοιπές εθνότητες 5.000). Η μεγαλύτερη κοινότητα της Θεσσαλονίκης, η εβραϊκή, δεν είδε με καθόλου καλό μάτι την αλλαγή του καθεστώτος. Οι Εβραίοι, στα πλαίσια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την οποία θεωρούσαν ως πατρίδα τους, έλεγχαν κάθε οικονομική δραστηριότητα. Τα νέα δεδομένα, προκαλούσαν γι' αυτούς οικονομικές απώλειες, καθώς η αποχώρηση των ηττημένων αποτελούσε και απώλεια χρεών. Επιπλέον, τα όρια της ελληνικής επικράτειας, ήταν σαφώς πιο στενά απ' αυτά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στα οποία δρούσαν πριν εμπορικά και αυτή τη φορά έβλεπαν στα πρόσωπα των Ελλήνων τον κίνδυνο του ανταγωνισμού, τον οποίον δεν είχαν με τους μουσουλμάνους και τους Βούλγαρους, οι οποίοι περιορίζονταν στις αγροτικές ασχολίες και στο «χαμαλίκι». Εκτός όμως των οικονομικών λόγων, υπήρχε και ο φόβος των αντιποίνων, καθώς η εβραϊκή κοινότητα, όχι μόνο είχαν ενισχύσει οικονομικά τον πόλεμο των Τούρκων εναντίον των Ελλήνων, πραγματοποιώντας έρανο, με το τεράστιο ποσό των 650.000 χρυσών λιρών, αλλά μέλη της είχαν δημιουργήσει στρατιωτικό σώμα εθελοντών, για να πολεμήσουν στο πλευρό των Τούρκων κι εναντίον των Ελλήνων (δημοσίευμα εφημερίδας «Εστία», 9 Οκτωβρίου 1912). Εξ άλλου, ήταν ακόμη νωπές οι μνήμες από τον λιθοβολισμό Ελλήνων αιχμαλώτων, από Εβραίους στην Θεσσαλονίκη. Υπό αυτές τις συνθήκες και παρ' ότι ο Βενιζέλος είχε φροντίσει να καθησυχάσει την εβραϊκή κοινότητα παραχωρώντας τους και

Το «αόρατο κόμμα» κατέλαβε το Κόμμα για να το παροπλίσει

του Κ. Ζηλάκου

 

Μια ερμηνεία για τα όσα «ακατανόητα» και «ύποπτα» συμβαίνουν στο ΚΚΕ

Η διαπίστωση πως «αν οι εχθροί του ΚΚΕ μπορούσαν να υπαγορεύσουν στην ηγεσία του κάποια πολιτική αυτά θα της έλεγαν να κάνει», περιέχει τον πυρήνα της εκτίμησης για όσα συμβαίνουν στο Κόμμα και είναι μια βάση ερμηνείας των όσων «ακατανόητων» έως και «ύποπτων» συντελούνται σ’ αυτό τα τελευταία χρόνια. Η διαπίστωση αυτή ερμηνεύει, ως ένα βαθμό, τόσο την πολιτική που ακολουθεί η κομματική ηγεσία όσο και την οργανωτική δομή που έχει εγκαταστήσει και τη χρησιμοποιεί για να υπηρετήσει αυτή την πολιτική.

Αυτό που παρατηρείται εδώ και καιρό είναι η συστηματική εγκατάλειψη του ενός μετά το άλλο των μετώπων, που προνομιακά θα μπορούσε να παίξει ρόλο το ΚΚΕ, οδηγώντας τον κομματικό οργανισμό – οργανώσεις και κάθε μορφής παρέμβαση στην κοινωνία – σε μια απονεύρωση και σε παροπλισμό:

Εγκαταλείφθηκε το μαζικό λαϊκό κίνημα αλλά και το εργατικό κίνημα, παρά τον ρόλο και την ....
παρουσία του ΠΑΜΕ. Αυτό γιατί η παρουσία μιας «πρωτοπορίας» από μόνη της ούτε αποτελεί ούτε δημιουργεί κίνημα, καθώς το ζητούμενο δεν είναι κάποιοι ακτιβισμοί επιλεγμένων στελεχών αλλά η σχέση αλληλοτροφοδότητησης με τις εργατικές και λαϊκές μάζες, πράγμα που το αποτρέπει, αν δεν το απαγορεύει, η αποστειρωμένη παρουσία αυτής της «πρωτοπορίας», που θέτει πάντα σαν προαπαιτούμενο για την όποια συμπόρευση, τη

Γιατί το κατεστημένο επευφημεί την ηγεσία του ΚΚΕ

Η ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό προκάλεσε πλήθος θετικών σχολίων και επευφημιών από μέρους του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου αλλά και επικρίσεις από το χώρο της ευρύτερης Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στο Ριζοσπάστη να αποφύγει μια σοβαρή ερμηνεία για το γεγονός ότι η αστική τάξη -μέσω των καλύτερων παιδιών της (βλέπε Αλ. Παπαχελάς)- επευφημούσε τη Γενική Γραμματέα του Κόμματος. Έτσι, κατά τη συνήθη πρακτική τους, οι ιθύνοντες της εφημερίδας τα έριξαν όλα στο μίξερ και με πρωτοσέλιδο σχόλιο, στο φύλλο της Πέμπτης 15-11-2012, έκαναν λόγο για «Συγχορδία» αστικού Τύπου και ΣΥΡΙΖΑ.
«Παίρνει ο καθένας -έγραφε το σχόλιο- αυτό που τον βολεύει από την πολιτική του ΚΚΕ ενάντια στην ΕΕ και στα μονοπώλια, που αποκαλύπτει και κριτικάρει τη στρατηγική και του ενός και του άλλου πόλου, οι οποίοι υπηρετούν με διαφορετικό μείγμα πολιτικής το σύστημα, προκειμένου να περνάνε στους εργαζόμενους την άποψη ότι το ΚΚΕ είναι «συστημικό», άρα ανώφελη για τη λαό η στήριξή του. Επικίνδυνη προπαγάνδα». Στην πραγματικότητα το επικίνδυνο δεν βρίσκεται...
στην προπαγάνδα των αντιπάλων. Βρίσκεται στην ασάφεια, στις αντιφάσεις κι κυρίως στο σαφές «δια

Έχουμε και λέμε και ξαναλέμε

του Γ.Μακριδάκη

Έχουμε και λέμε

1. Την αποικία κυβερνά μια μισαλλόδοξη χυδαία αδίστακτη και αμόρφωτη ακροδεξιά, υποταγμένη πλήρως στις επιταγές των κατακτητών και συνεπικουρούμενη από ένα τελείως μεταλλαγμένο και χειραγωγούμενο οικονομικό γρανάζι, το οποίο επέβαλαν οι πραγματικοί κυβερνήτες για να κάνει σωστά τη δουλειά.

2. Την φαινομενική αυτή κυβέρνηση στηρίζουν ένα ανύπαρκτο πρώην κόμμα, αρχηγός και βουλευτές του οποίου βαυκαλίζονται ότι ακόμη πολιτεύονται και ρυθμίζουν την κατάσταση αλλά κι ένα άρτι συσταθέν κόμμα, το οποίο ενσαρκώνει την καπιταλιστική αριστερά δηλαδή την θεωρία της χυδαιότητας.
3. Στα περισσότερα από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ζεστά οπίσθια κλωσούν το νέο πασόκ και
4. Το παζλ συμπληρώνεται από ελληναράδες, αρτηριοσκληρωτικούς και νεοναζί.
Αυτή είναι η σημερινή εικόνα της αποικίας. Και όπως αυτή δείχνει ξεκάθαρα, δεν υπάρχουν σπουδαίες ελπίδες διαφοροποίησής της προς κάτι καλύτερο υπ’ αυτές τις συνθήκες.
Διότι αυτή η εικόνα δεν είναι της Βουλής αλλά ολόκληρης της αποικίας. Είναι η εικόνα του εκλογικού

Σχόλιο του Δ.Καζάκη (από κοινωνικό δίκτυο)

του Δημήτρη Καζάκη

Η σημερινή κατοχή είναι πολύ χειρότερη από την παλιά ναζιστική κατοχή. Κι αυτό γιατί πολύ απλά δεν πρόκειται για κατοχή εδαφικής επικράτειας άλλου κράτους από εισβολέα, αλλά για ολοκληρωτική κατάλυση σήμερα του ελληνικού  κράτους και ρευστοποίηση της εδαφικής του επικράτειας, αλλά και του λαού του. Να ποια είναι η θεμελιώδης διαφορά, ταξικά και εθνικά, του 1941 με σήμερα.

Η άρχουσα τάξη σήμερα δεν χρειάζεται εθνικό κράτος. Οι εξουσίες της έχουν περάσει ήδη σε υπερεθνικό επίπεδο και η συσσώρευση του κεφαλαίου εκδηλώνεται κυρίαρχα με άυλους τίτλους και πλασματικό χρήμα στις παγκοσμιοποιημένες αγορές. Γι’ αυτό και για την οικονομική ολιγαρχία σήμερα το εθνικό κράτος της είναι περιττό, ενώ το έθνος μια βολική επινόηση χωρίς υλική υπόσταση όπως ακριβώς και τα εικονικά κεφάλαια που συσσωρεύει.

Αυτός είναι ο λόγος που η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα μαζί με τα κόμματα “ευρωπαϊκής προοπτικής” έχουν προσχωρήσει στην άποψη ότι το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν μπορεί …

να είναι ανεξάρτητο και αυτοδύναμο, δεν είναι καν βιώσιμο στις σημερινές συνθήκες. Κι έτσι από την θεωρία της ψωροκώσταινας έχουν προσχωρήσει στην ιδεολογία της αφομοίωσης μέσα σε

Οι Πακιστανοί ευχαριστούν το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ!

Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΦΑΟΥΣΤ: ΕΝΑΣ ΑΝΑΠΗΡΟΣ ΗΓΕΜΩΝ. Από την καταστροφή των Βαλκανίων στη διάλυση της Ευρώπης

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Though this be madness, yet there is method in't.»
«Aν και είναι τρέλλα, υπάρχει μέθοδος μέσα της»

Πολώνιος προς ‘Αμλετ, πράξη δεύτερη, σκηνή δεύτερη

Η τιτοϊκή Γιουγκοσλαβία και, στο κέντρο της, η Σερβία, υπήρξαν για σχεδόν μισό αιώνα το «καμάρι» Ανατολής και Δύσης. Δεν πέτυχε ο Τίτο να φτιάξει κάποιον σοσιαλισμό αντάξιο των ελπίδων που αυτή η ιδέα γέννησε στην ανθρωπότητα, με τον ίδιο τρόπο που το έκανε το κίνημα των Χριστιανών, πριν από δύο χιλιετίες. Ο ίδιος εξομολογήθηκε ότι απέτυχε, μιλώντας σε μια αντιπροσωπεία του ΚΚΕ εσ. που τον επισκέφθηκε λίγο πριν από τον θάνατό του. Μικρό παιδί, θυμάμαι την απογοήτευση της μάνας μου, αντάρτισσας στην κατοχή, όταν ο φύλακας της όπερας του Ζάγκρεμπ μας έδειχνε, με την προσδοκία να μας εντυπωσιάσει εκείνος, το πολυτελές, «βασιλικό» θεωρείο που καθόταν ο

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

                   

Το ΕΠΑΜ εκτιμά ότι η κατάθεση από το ΚΚΕ σχεδίου νόμου για την κατάργηση όλων των μνημονίων και δανειακών συμβάσεων, μαζί και των εφαρμοστικών νόμων, κινείται σε σωστή κατεύθυνση. Δεν μένει μόνο στην καταγγελία του μνημονίου, αλλά του συνόλου του θεσμικού καθεστώτος διάλυσης, εκποίησης και εκμετάλλευσης της χώρας και του λαού της, που επιβλήθηκε πρώτα και κύρια από την ευρωζώνη, την ΕΕ και την τρόικα σε συνεργασία με την ντόπια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία.

Αν και το ίδιο το ΚΚΕ φαίνεται να επιμένει στην αιτιολογική έκθεση του νόμου να μην κατανοεί την ριζική αλλαγή στις εθνικές και κοινωνικές σχέσεις που επέφερε το

O ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ

Στις 19 Οκτωβρίου απελευθερώνεται η Λαμία. Δυνάμεις του ΕΛΑΣ, αντιπροσωπεία της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ, καταφτάνουν στην πόλη. Στις 29 Οκτωβρίου και με αφορμή την επέτειο του ΟΧΙ, συγκαλείται στην πλατεία Ελευθερίας της πόλης, πανηγυρική συγκέντρωση του ΕΑΜ με παμφθιωτική λαϊκή παρουσία. Ο Άρης εκφωνεί από το περίφημο μπαλκόνι τον παραπάτω λόγο.
Γιατί αγωνίστηκα.
Αδέλφια, Έλληνες και Ελληνίδες της Λαμίας και της περιοχής της!
Από μέρους του Γενικού Στρατηγείου του Ε.Λ.Α.Σ, σας φέρω τους πιο θερμούς χαιρετισμούς.
Όπως βλέπετε, πρόκειται «να βγάλω λόγο». Μα ο λόγος μου αυτός δεν θα μοιάζει καθόλου με

Kι έναν αράπη να σας κάνει αέρα...

Το γενικό πλαίσιο το ξεχνάμε, τι εστί «κομμουνισμός», τι υπήρξε η Σοβιετική Ενωση, πώς πορεύτηκε στον χρόνο το ΚΚΕ. Τα ξεχνάμε και πάμε απευθείας στον 21ο αιώνα, σε μια χώρα που παράγει ελάχιστα, έχει άδεια ταμεία και ζει με δανεικά. Σε αυτή τη χώρα λοιπόν πολιτεύεται η κυρία Αλέκα Παπαρήγα η οποία τους αποκαλεί όλους «λαϊκιστές». Εκείνη απευθύνεται στον λαό με υπευθυνότητα, σοβαρότητα, αίσθημα ευθύνης. Επικαλείται τη λογική και προτείνει πρόγραμμα ανάπτυξης που «δεν είναι για τη Δευτέρα Παρουσία».

Θα εξασφαλίσει λοιπόν «μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους», δηλαδή θα μειώσει την ανεργία από το 20% στο 0%. Αν όμως τύχει και κάποιος βρεθεί χωρίς δουλειά θα του δίνει επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ (περισσότερα από όσα λαμβάνουν σήμερα οι δημόσιοι υπάλληλοι). Κι αν σε κάποιον καλαρέσει το επίδομα, δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Στην Ελλάδα της κουκουεδικής διακυβέρνησης το επίδομα ανεργίας θα καταβάλλεται «για όσο χρόνο διαρκεί η απεργία», εσαεί.