Κοινωνία ΤΕΤ@ΕΡΤ - 9/10/2013

Στην παγκόσμια κρίση υπάρχει μόνο παγκόσμια λύση;

Αν προσέξετε καλά τις «αναλύσεις» που διακινούνται για την σημερινή κρίση θα διαπιστώσετε ότι σχεδόν όλες, ανεξάρτητα από το αν φέρουν αριστερό, ή δεξιό πρόσημο, παίζουν με το γεγονός ότι η κρίση αυτή είναι παγκόσμια, διεθνής, ευρωπαϊκή και ότι άλλο θέλετε. Έξω δηλαδή από τα όρια μιας εθνικής οικονομίας. Κι επειδή κάνουν την επίσης πρωτότυπη διάγνωση ότι πρόκειται για κρίση «συστημική», καταλήγουν εύκολα στο συμπέρασμα ότι δεν έχει νόημα να την πολεμάς μέσα στα πλαίσια της εθνικής οικονομίας. 

Αυτό που χρειάζεται είναι μια διεθνής, παγκόσμια, ευρωπαϊκή λύση, που άλλοι την αναζητούν μέσα από την αναβάθμιση των μηχανισμών διεθνούς διακυβέρνησης, καθώς ονειρεύονται διεθνείς συνεννοήσεις για να λυθούν συλλογικά τα προβλήματα της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ άλλοι, καθ’ ότι αισθάνονται εντελώς ανήμποροι να αντιμετωπίσουν μια τέτοια πρόκληση, καταφεύγουν σε συνθήματα κενά περιεχομένου. Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, μας λένε χωρίς να μας ξεκαθαρίζουν που ακριβώς: στον Άδη, στα Τάρταρα, ή στα μπουντουάρ της εξουσίας; Ορισμένοι άλλοι ξεθάβουν από το νεκροταφείο της ιστορίας τις πιο παρωχημένες ιδέες περί σοσιαλισμού και κομμουνισμού, που προσιδιάζουν περισσότερο σε σέχτες του 19^ου αιώνα, οι οποίες ονειρεύονταν να επιβάλουν στην κοινωνία την πειθαρχία και την ισότητα ενός στρατώνα.

Δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα. Η σημερινή παγκόσμια κρίση δεν γεννήθηκε από μια τυπική υπερπαραγωγή εμπορευμάτων, αλλά από μια ιστορικά πρωτοφανή υπερσυσσώρευση χρηματικού

Οι μπίζνες υπεράνω όλων...

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Βρε καλώς τους! Τι έγινε ξαφνικά; Κόσμος και κοσμάκης, υπεράνω πάσης... υποψίας, μας τα λέει περίεργα εσχάτως. Τόσο που να νομίζεις ότι ένα είδος επανάστασης όπου να ’ναι θα ξεσπάσει.

Το χθεσινό «Βήμα», για παράδειγμα, φωνάζει ότι «Η τρόικα κάνει μπίζνες!». Θου Κύριε. Και τι μπίζνες δηλαδή κάνει η τρόικα; «Η ασφυκτική επιτροπεία στις τράπεζες απειλεί με αφελληνισμό - Εννέα στις δέκα επιχειρήσεις θα πτωχεύσουν ή θα πουληθούν αναγκαστικά στους ξένους».

Είναι να τσιμπιέσαι. Ειδικά αν εδώ και δύο με τρία χρόνια σκιζόσουνα ότι οι τράπεζες περνάνε στα χέρια των δανειστών, όπως άλλωστε το Δημόσιο, όσες επιχειρήσεις έχουν ακόμη κάποια αξιοσημείωτη αξία, αλλά και το σύνολο του εθνικού πλούτου.

Τι τα θες, όμως. Αν δεν αφελληνίζονται οι τράπεζες, το δίκιο σου δεν το βρίσκεις. Ειδικά αν...
κάποιος με επιρροή δεν έχει τους δικούς του λόγους για να γράψει ότι «εννέα στις δέκα επιχειρήσεις θα πτωχεύσουν ή θα πουληθούν αναγκαστικά στους ξένους». Ας είναι, όμως. Αν, πάντως, θέλει κάποιος να καταλάβει τι ακριβώς εννοεί η καλή εφημερίδα, δεν έχει παρά να διαβάσει το κατωτέρω απόσπασμα:

«Είναι προφανές ότι οι όροι που επιβάλλουν οι δανειστές μας δεν αφορούν μόνο τον έλεγχο των τραπεζών αλλά και των ελληνικών επιχειρήσεων που έχουν δανειοδοτηθεί από το τραπεζικό σύστημα και στην ουσία ελέγχονται από αυτό. Οι περισσότερες επιχειρήσεις κρατιούνται στη ζωή χάρη στις συνεχείς ρυθμίσεις των δανείων τους και τη λιγοστή χρηματοδότηση που τους παρέχουν σήμερα οι τράπεζες.

Αν οι τράπεζες τους τραβήξουν το χαλί, εφαρμόζοντας αυστηρά τραπεζικά κριτήρια, όπως

Ελλάς Ελλήνων Αστυνομικών …Ρουφιάνων Δολοφόνων και Βασανιστών

του Όθωνα Κουμαρέλλα

Όσοι Αθηναίοι πολίτες προσπάθησαν σήμερα να βρεθούν στο κέντρο της πόλης αντελήφθησαν πλήρως, ότι ζούμε πραγματικά σε πρωτόγνωρες συνθήκες.

Ολόκληρη η πόλη ζει σε συνθήκες λατινοαμερικάνικης δικτατορίας.

Από νωρίς το πρωί διεκόπη κάθε δυνατότητα μετακίνησης στο κέντρο με αποκλεισμό όλων των κεντρικών αρτηριών, αλλά και δευτερευουσών οδών. Οι συγκοινωνίες διακόπηκαν. Οι σταθμοί του μετρό έκλεισαν. Η οποιαδήποτε προσπάθεια μετακίνησης των πολιτών, ακόμα και εντελώς άσχετων με τη προγραμματισμένη πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου, αποδείχθηκε ένας πραγματικός Γολγοθάς.

Και παντού σιδερόφρακτοι αστυνομικοί. Χιλιάδες οι παλληκαράδες ένστολοι χρυσαυγίτες. Παλληκαράδες πίσω από τις ασπίδες τους, τις αντιασφυξιογόνες μάσκες, τα αλεξίσφαιρα...
γιλέκα, τις προστατευτικές περικνημίδες, τις επιγονατίδες, με τα γκλόπς, με τα πιστόλια στις θήκες τους έτοιμα να τραβηχτούν όμως σε περίπτωση «ανάγκης», με το «χημικό» εξοπλισμό έτοιμο προς χρήση. Σε παρατάξεις που να προκαλούν το δέος.

Σε κάθε γωνία, σε κάθε στενό κατά δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, έτοιμοι να δείρουν, να ψεκάσουν, να συλλάβουν, να σκοτώσουν αν τους δοθεί η εντολή. Θέαμα τουλάχιστον αποκρουστικό για ευνομούμενες πολιτείες και δη δυτικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.

Όχι, δεν είναι ο φόβος το συναίσθημα που επικρατεί βλέποντας τις ορδές των σιδερόφρακτων κανιβάλων έτοιμες να εφορμήσουν. Δεν είναι η αγανάκτηση που δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις ελεύθερα στη πόλη σου. Που στο όνομα τάχα της «ασφάλειας» διακόπτεται κάθε επικοινωνία μεταξύ τμημάτων της ίδιας πόλης και το κέντρο της να παραδίδεται στους ρόμποκοπ πραιτωριανούς του φαύλου καθεστώτος.

Είναι η θλίψη για τη κατάντια της χώρας.

Μιας χώρας και ενός περήφανου κάποτε λαού, που παραδόθηκε αμαχητί σχεδόν σε μια δράκα τυχοδιωκτών και διεφθαρμένων μέχρι το μεδούλι πολιτικών, που τρέμοντας το λαό μετέρχονται κάθε μέσο για τη παραμονή τους στην εξουσία και μέσω αυτής για τη διασφάλιση της

Για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Πατρίδας

Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής

ήγουν, κείμενον εθνικόν, πατριωτικόν, επαναστατικόν

αποσκοπούν εις την απελευθέρωση του λαού και του έθνους

δια της παραγωγικής ανασυγκροτήσεως 

Εισαγωγή

Όλοι, κι όταν λέμε “όλοι” εννοούμε “όλοι”, όσοι δεν προετοιμάζουν τον λαό για μια μακροχρόνια, παρατεταμένη μάχη γύρω από τα καίρια της ζωής του, σκάβουν τον λάκκο του λαού.

Όλοι, κι όταν λέμε “όλοι” εννοούμε “όλοι”, όσοι καλλιεργούν στον λαό την άποψη ότι, το πρόβλημά του λύνεται “από τα πάνω” αλλάζοντας τους “προδότες” με “πατριώτες”, και χωρίς τη  ριζική αλλαγή της δικής του στάσης ζωής, ευνουχίζουν τον λαό και προετοιμάζουν- αν δεν απεργάζονται- τα χειρότερα σενάρια για την τύχη του.

Όλοι, κι όταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι, όσοι μιλάνε γενικά και αφηρημένα για “ανάπτυξη” αποκοιμίζουν τον λαό και τον προετοιμάζουν να γίνει μισθωτός σκλάβος, με λιγότερο ή μεγαλύτερο μισθό, στις ξένες επιχειρήσεις που κάποτε θα έρθουν, με αποικιακούς όρους, να επενδύσουν.

Όλοι οι πολίτες, μικροί και μεγάλοι, έχουν ευθύνη για την διάσωσή εαυτών και αλλήλων, για τη διάσωση της Πατρίδας. Η ευθύνη αυτή έχει μεγαλώσει από τον χειμώνα του 2009-2010 και μεγαλώνει έτι περαιτέρω κάθε μέρα που περνάει.

Τούτων δοθέντων, σκέφτηκα να κωδικοποιήσω, σε ένα κείμενο, την έννοια της “Ανάπτυξης” που

Ώρα να πέφτει η κυβέρνηση

της Λώρης Κέζα

Έχω μια αναξιόπιστη πηγή στο υπουργείο που μου μεταφέρει όλες τις στιχομυθίες των διαπραγματεύσεων στα εργασιακά. Με κάθε επιφύλαξη επαναλαμβάνω διάλογο μεταξύ του Πόουλ Τόμσεν και του Γιάννη Βρούτση.- «Θέλω να σας πάρω και τα σώβρακα».

- «Ούτε να το σκέφτεσαι, τα βρακιά στην Ελλάδα είναι ταμπού».

- «Ναι, αλλά θέλω να σας πάρω και τα σώβρακα».

Ο κ. Βρούτσης εξανέστη. Χτύπησε το χέρι στο τραπέζι και γρύλισε:

- «Άκου να δεις, για τα καινούργια, τα πάλλευκα, ούτε να το σκέφτεσαι. Έχουμε όμως κάτι γαριασμένα».

- «Θα τα πάρω όλα, τα τριζάτα και τα τρύπια αλλά δεσμεύομαι ρητά να μην ξαναβάλω θέμα εσωρούχων».

Ο κ. Βρούτσης σώπασε. Θυμήθηκε τα χρόνια τα παλιά, τη διαφήμιση Μινέρβα  δεκαετίας ’80 και το σλόγκαν «Επειδή όλα είναι πιθανά…». Πράγματι, όλα είναι πιθανά. Στράφηκε

Η κ. Μέρκελ ξεκαθάρισε τα πράγματα

του Κώστα Λαπαβίτσα

H επίσκεψη της  κ. Μέρκελ στην Αθήνα αποσαφήνισε τρία πράγματα:

Πρώτον, ότι το κέντρο της Ευρωζώνης δεν πρόκειται να αποπέμψει την Ελλάδα όσο αυτή θα συμμορφώνεται με τα Μνημόνια, έστω και με καθυστερήσεις, ή με μικρούς συμβιβασμούς.

Δεύτερον, ότι οι ελληνικοί ιθύνοντες κύκλοι δεν έχουν άλλη στρατηγική εκτός από την παραμονή στην Ευρωζώνη, όποιο κι αν είναι το κόστος.

Τρίτον, ότι η διαδικασία κοινωνικής αποσάθρωσης λόγω των Μνημονίων είναι πολύ προχωρημένη, με έντονα φαινόμενα δυσπιστίας, θυμού και απόγνωσης.

Η κύρια αιτία αποσάθρωσης είναι η κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, η οποία μεταβαίνει ταχέως σε νέο επίπεδο χαμηλής ισορροπίας. Οι επενδύσεις έχουν συντριβεί, η κατανάλωση υποχωρεί, οι εξαγωγές εντός EE μειώνονται από καιρό, ενώ πρόσφατα υποχώρησαν και οι εξαγωγές εκτός Ε.Ε., πιθανόν λόγω έλλειψη πιστώσεων. Η ανεργία, ήδη τεράστια, θα κινηθεί ανοδικά και το επόμενο διάστημα. Η συρρίκνωση του ΑΕΠ για το 2010-2 θα είναι...
υπερτετραπλάσια αυτής  που προέβλεπε το πρώτο Μνημόνιο. Η λεγόμενη σταθεροποίηση μετατρέπει την Ελλάδα από χώρα μεσαίου σε χώρα χαμηλού εισοδήματος.

Στο πλαίσιο αυτό η δημοσιονομική προσαρμογή αποδεικνύεται εξαιρετικά επισφαλής. Το

Κλείνει, ενοικιάζεται, πωλείται. Εξαντλείται,

της Μαρίας Πετρίτση
Μια ηλικιωμένη προσπαθεί να πληρώσει τα φάρμακά της αφήνοντας τη βέρα της αντί για χρήματα στο Φαρμακείο. Ένας πατέρας δύο ανήλικων παιδιών παθαίνει έμφραγμα μόλις του ανακοινώνουν πως απολύθηκε. Ένας τριαντάχρονος πουλάει το νεφρό του στο ιντερνέτ για πέντε χιλιάδες ευρώ. Σε περίπτωση που βρεθεί πελάτης μπορεί, λέει, να συζητήσει την τιμή. Έτσι κι αλλιώς το προϊόν είναι για σκότωμα και τα λεφτά τα έχει ανάγκη. Τα πανεπιστήμια συγχωνεύονται όπως όπως. Τα νοσοκομεία κλείνουν. Οι ποδηλάτες καλούνται να πληρώνουν διόδια. Τα αυτοκίνητα σκουριάζουν στους δρόμους άδεια από οδηγό, πινακίδες και βενζίνη. Εξαθλιωμένες διαδρομές. Δακρυγόνα ζωή.
Οι λαϊκές συνοικίες της επαρχίας και της πρωτεύουσας τείνουν να καταστούν απροσπέλαστες. Μόλις 4 οίκοι ανοχής από τους περίπου 350 που λειτουργούν στην Αθήνα διαθέτουν άδεια. Οι έλεγχοι υγείας περιττεύουν. Οι μαυροφορεμένοι μπράβοι της πόλης προσπαθούν να κάψουν…
ζωντανούς δύο μετανάστες που κοιμούνται. Η αστυνομία σφυρίζει αμέριμνη ένα γνωστό σκοπό. Η επαιτεία είναι το πρώτο σε ποσοστό επάγγελμα που ασκείται από ανήλικα παιδιά, ακολουθεί η

ΗΛΙΘΙΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ

Οταν κάποιος ρώτησε τον Βασιλιά της Σπάρτης Δημάρατο, γιατί οι Σπαρτιάτες θεωρούν άτιμους αυτούς που πετούν την ασπίδα τους και όχι αυτούς που πετούν τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, αυτός απάντησε: "Γιατί τις περικεφαλαίες και τους θώρακες τους φορούν για δική τους προστασία, ενώ την ασπίδα την κρατούν για να υπερασπίσουν την από κοινού παράταξη."
 Πλούταρχος (Αποφθέγματα Λακωνικά, 220 Α)
 Η λέξη "idiot" που στα αγγλικά σημαίνει "ηλίθιος", χαρακτηρίζει όπως και στην Ελληνική τα άτομα χαμηλού νοητικού επιπέδου και προέρχεται από την Ελληνική λέξη Ιδιώτης..
 Η λέξη "ιδιώτης" προέρχεται από τη λέξη "ίδιος" που σήμαινε στην αρχαιότητα ότι και σήμερα. Στα λατινικά μεταφέρθηκε ως "idiota" και αρχικά σήμαινε "μέσος άνθρωπος" ενώ αργότερα "αμόρφωτος, απαίδευτος άνθρωπος". Την ίδια σημασία (του αμόρφωτου ανθρώπου) είχε η λέξη αρχικά και στην Αγγλική γλώσσα, ενώ σήμερα σημαίνει απλώς ηλίθιος, δηλαδή άτομο πολύ χαμηλού νοητικού επιπέδου ενώ η ηλιθιότητα (idiocy) χαρακτηρίζει το προσόν του ηλίθιου δηλαδή τη μεγάλη βλακεία. Ο Αριστοτέλης στα πολιτικά του χρησιμοποίησε τoν όρο "ιδιωτικός" για να περιγράψει τις προσωπικές υποθέσεις των πολιτών σε αντιδιαστολή με τον όρο "πολιτικός" που χρησιμοποίησε για να περιγράψει τις δημόσιες υποθέσεις (του δήμου, αυτό που ονομάζουμε σήμερα "τα κοινά"). Στην αρχαία Αθήνα